Verder naar bericht

Londen

Het had Brentwood moeten zijn. Daar zouden we een wedstrijd dansen. Echter, het lot bepaalde anders.

For English, please scroll down

Het werd twee dagen Londen. De treintickets waren immers geboekt en niet alleen een uitstapje lonkte. We zagen ook enorm uit naar een weerzien met vrienden die daar wonen. Tot die tijd lag de immens grote stad aan onze voeten.

“Ga je shoppen?’ werd me gevraagd. Nou nee, ondanks dat Kerstmis in aantocht is en de koopgekte overduidelijk al begonnen, kwam dat niet bij me op. Ik ga liever iets bezichtigen. Beter gezegd: wij gaan liever iets bezichtigen en kijken graag rond in een stad.

Dat we uiteindelijk toch met fudge en thee thuiskwamen heeft alles te maken met de aantrekkelijkheid van de winkeltjes. Ze waren zo verleidelijk dat zelfs meneer N. meteen naar binnen stapte.

Bij Patch’s Fudge snoepten we van de salted caramel en sea salt chocolate. Terwijl Patch de fudge stond te maken was, wist zijn vrolijke partner in crime op ongeveinsde wijze het lekkers aan te bieden. Overal mocht van geproefd worden en toen we het winkeltje verlieten zat er een mooi doosje lekkers in de rugzak.
Aan de winkel van TWG konden we ook niet zomaar voorbij lopen. Onze aandacht werd getrokken door grote gele blikken. De tekst op het winkelraam lezend bleek het om thee te gaan. Eenmaal binnen, kwamen we erachter dat we in de thee-hemel terecht waren gekomen. Alle soorten en smaken waren los te koop en allerlei blends in de meest mooie blikjes.

Maar goed, wij wilden bezichtigen en rondkijken, dus struinden we door herfstig Greenwich, waar we natuurlijk ook op de nul-meridiaan gingen staan (als je er toch bent…..) en het Observatory bezochten.

Over de Theems voeren we naar Westminster Abbey, om van daaruit door Sint James’s Park naar Covent Garden te wandelen.
We boften: een blauwe lucht en een bleek zonnetje.
Vanaf de meanderende rivier kregen we steeds weer een ander beeld van de stad. Soms lag een gebouw links van je, om dan ineens weer rechts van je te liggen.

Het bleek het weekend van Armistice en Remembrance Day (herdenking van de gevallen soldaten) te zijn en bij Westminster Abbey troffen we een indrukwekkende zee van kruisjes met klaprozen aan. Een bijzondere combinatie met de abdij, waar niet alleen een duizelingwekkend aantal grootheden al dan niet in pracht en praal is begraven. Het graf van de onbekende soldaat neemt er ook een prominente plaats in.

The Queen’s Diamond Jubilee Galleries, de abbey’s laatste aanwinst, is overigens meer dan de moeite waard. Op 16 meter hoogte is een mooie tentoonstelling van zeer oude stukken en kostuums ingericht. Het loont zich om naar boven te lopen, want door het glazen trappenhuis zie je de buitenkant van de abdij van heel dichtbij en krijg je een mooi zicht op glas-in-lood-ramen. Als klap op de vuurpijl heb je van daarboven een prachtig uitzicht op de hele kerk.
Foto’s maken verboden….. helaas.

Parken in grote steden fascineren mij. Grote groene plekken in een vieze vervuilende drukke stad. Met alle bomen nog in volle herfstkleuren, waren zowel Greenwich- als Sint James’s Park prachtig om doorheen te lopen. Veel plezier beleefden we trouwens ook aan de mensen. Het is enorm grappig om te zien hoeveel aandacht een eekhoorntje trekt en hoe mobieltjes daarbij overuren draaien.

Foto: Rob Neuhaus

“De stad kan vermoeiend zijn” hadden onze vrienden van te voren geschreven. Eenmaal in het drukke winkelgedeelte aangekomen kon ik mij daar wel iets bij voorstellen. In de stromende regen lieten ze ons kundig zien hoe je een cab bemachtigt. “Only a black cab, the drivers are well trained!” Het was nog niet zo gemakkelijk, aangezien zo’n beetje heel Londen de cab had genomen, maar hun strategie werkte.
Een klein beetje verregend vielen we ons restaurantje voor de avond binnen en genoten met z’n vieren van een heerlijke maaltijd. Zoals vrienden doen, pakten we het gesprek op waar we anderhalf jaar eerder waren gebleven en keken al voorzichtig vooruit naar een volgend treffen.

English

It should have been Brentwood. We were to dance a competition. However, fate determined otherwise

It was two days London. After all, the train tickets were booked and it was’t just a trip that ogled. We were also extremely looking forward to a reunion with friends who live over there. Until then the immense city lay at our feet.

“Are you going shopping? ” I was asked. Well no, even though Christmas is coming soon and the shopping madness clearly already begun, this did not occur to me. I’d rather just sightsee To be precise: we rather see something and like looking around in a city.

The fact that we still got home with fudge and tea has everything to do with the attractiveness of the shops. They were so tempting that even Mr. N. immediately stepped inside.

At Patch’s Fudge we tasted the salted caramel and sea salt chocolate. While Patch was making fudge , his cheerful partner in crime sold the goodies in an unfeigned way. Everything could be tasted in the shop and when we left there was a beautiful box of yummyness in my bag.

The shop of TWG could not just be passed by. Our attention was drawn by large yellow tins. The text on the shop window said: “tea”. Once inside, we found out that we had ended up in tea heaven. All kinds of flavors were sold as loose tea and all blends in the most beautiful cans.

Anyway, we wanted to visit and look around, so we strolled through autumnal Greenwich, where we also went to the zero meridian (when you’re there … ..) and visited the Observatory.

Across the Thames, we sailed to Westminster Abbey, and from there we walked through St. James’s Park to Covent Garden. We were lucky: a blue sky and a pale sun.
From the meandering river every time we had a different view of the city. Sometimes there was a building on your left, and then suddenly it was on your right.

It turned out to be the weekend of Armistice and Remembrance Day (commemorating the fallen soldiers). At Westminster Abbey we saw an impressive sea of ​​crosses with poppies. A special combination with the abbey. There’s a staggering number of famous people buried in splendor. But also the tomb of the unknown soldier is in a prominent place in this church.

The Queen’s Diamond Jubilee Galleries, the abbey’s latest acquisition is definitely worth a visit. At 16 meters hight there is a beautiful exhibition of very old pieces and costumes. It pays to walk upstairs, because through the glass staircase you see the outside of the abbey very close by and you get a nice view of stained-glass windows. To top it off you have a magnificent view on the whole churc

Taking pictures forbidden ….. unfortunately.

Parks in major cities fascinate me. Large green spaces in a dirty polluting busy city. With all the trees in full autumn colors Greenwich- as well as St. James’s Park were beautiful to walk through. We also enjoyed watching the people. It’s huge fun to see how much attention a squirrel attracts and how cell phones run overtime.

“The city can be tiring” our friends had written in advance. Once in the busy shopping area, I could imagine this. In the pouring rain they showed us proficienly how to grab a cab. “Only a black cab, the drivers are well trained!” It was not easy as just about everybody in London had taken a cab, but their strategy worked well.

A little wet from the rain we entered our restaurant and the four of us enjoyed a delicious meal. As friends do, we picked up the conversation where we had left of one and a half year earlier and already carefully looked forward to the next encounter.

Laat als eerste een reactie achter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *