Verder naar bericht

Herfst op Zuylen

Het was de eerste echte herfstdag: wind, grijs en regenachtig. Meneer N. toog voor het nuttige naar Utrecht en het leek mij een goed idee om het aangename daarmee te verenigen. Ergens, in een ver verleden, was de naam Belle van Zuylen voorbij gekomen en ik wilde wel eens zien waar ze had gewoond.

For English: please scroll down

Als kind was ik al helemaal gecharmeerd van kasteelbezoekjes en tijdens zomervakanties heb ik met mijn ouders door menig oud gebouw gelopen, dromend van lange Sisi-jurken. Ik kon toen natuurlijk niet weten dat ik ooit in prachtige baljurken over dansvloeren zou zwieren, soms zelfs in kasteelachtige balzalen.
Ik voelde me deze dag dus helemaal in mijn element, zij het in mijn gewone dagelijkse klofje.

Slot Zuylen kun je alleen onder begeleiding bezichtigen en omdat ik ruim de tijd had voordat de rondleiding begon, wandelde ik eerst door de tuin. De herfst had zijn intrede gedaan en er was veel moois te zien: uitgebloeide bloeiwijzen, bessen, late bloemen en dan was er nog een diepgaand gesprek met een kasteelmuis, die anoniem wenst te blijven.

De laatste bewoners hebben het kasteel volledig ingericht achtergelaten en ik had het gevoel een woonhuis binnen te treden. Alsof de kasteelheer ieder moment de trap af kon komen lopen en stilletjes luisterde ik of ik niet ergens lachende kinderstemmen hoorde……Er was alleen de stem van onze enthousiaste gids.

Het slot wordt, net als vroeger, gedecoreerd met bloemen uit eigen tuin. “Lokaal” stond hier lang geleden dus al met grote letters geschreven. “Zelfvoorzienend” trouwens ook, want ook groenten werden zelf verbouwd.

Als laatste de kamers van Belle van Zuylen, later madame de Charrière. Ik vind het zo dapper om anderhalve eeuw geleden, als vrouw, gewoon je zegje te durven doen. Uitspreken hoe (anders) je denkt over de heersende adel en maar liefst drie huwelijksaanzoeken afslaan omdat je niet van plan bent je vrije leven op te geven.

“Ik heb geen talent voor ondergeschiktheid”

Belle van Zuylen

Mijn enige teleurstelling was, dat ik de moestuin van het slot niet kon bezichtigen. Het privé-bezit kon alleen vanaf een afstandje worden bekeken. Als fervent moestuinier doe ik graag inspiratie bij anderen op, maar ik moest mij tevreden stellen met de producten die in de museumwinkel te koop werden aangeboden.

Al met al had ik een heerlijke middag op slot Zuylen, terwijl de wind de eikels keihard uit de bomen waaide. Zoals het een échte herfstdag betaamt.

AUTUMN AT ZUYLEN CASTLE

English:
My mother tongue is Dutch. Apologies in advance for any mistakes in my translation

It was the first real autumn day: windy, gray and rainy. Mr. N. went to Utrecht for the useful and it seemed a good idea to combine the pleasant with that. Somewhere in the distant past, the name Belle van Zuylen had come by and I wanted to see where she had lived.

As a child I was completely charmed by castle visits and during summer vacations I walked with my parents through many old buildings, dreaming of long “Sisi” dresses. Little did I know that one day I would swing dance floors dressed in beautiful gowns , sometimes even in castle-like ballrooms.
This day I felt completely in my element, albeit in my normal daily choke.

You can only visit Zuylen Castle under supervision and because I had plenty of time before the tour started, I first took a stroll through the garden. Autumn had arrived and there were many beautiful things to see: faded inflorescences, berries, late flowers and then there was an in-depth conversation with a castle mouse, who wishes to remain anonymous.

The last residents left the castle completely furnished and I had the feeling of entering a house that was still inhabited. As if the lord of the castle could come down the stairs at any moment and I quietly listened if I could hear children’s voices anywhere …… There was only the voice of our enthusiastic guide.

The castle is, just like in the old days, decorated with flowers from its own garden. Long ago in this place “local” was already an important word. “Self-sufficient”, too, because vegetables were also home grown.

Finally the rooms of Belle van Zuylen, later Madame de Charrière. I think it’s so brave for a woman, living a century and a half ago, to express her opinion. Express how (differently) she thought about the ruling nobility and turn down no fewer than three marriage proposals because she did not intend to give up her free life.

“I have no talent for subordination”

-Belle van Zuylen

My only disappointment was not being allowed to visit the kitchen garden of the castle. The private property could only be viewed from a distance. As an avid vegetable gardener I like to get inspiration from others, but I had to settle for the products that were offered for sale in the museum shop.

All in all, I had the most wonderful afternoon at Zuylen Castle, while the wind blew the acorns from the trees, as befits a real autumn day.

2 Comments

  1. Prachtige foto’s maakte je van een zo te zien, bijzonder kasteel en bezoek! Ik zou het ook zeker jammer vinden om de groentetuin niet te kunnen bezoeken.
    En ik ontdek dus nu pas dat je ook een blog hebt. Ik kom vaker kijken. Dankjewel voor je reactie op mijn blog in ieder geval. Het is altijd hartstikke leuk als mensen een reactie achter laten. Fijne zondag daar. X

    • Charlotte Charlotte

      Beste Alet,
      Dank voor je bezoek en reactie. Reacties krijgen is inderdaad heel bijzonder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *