Verder naar bericht

Winter Solstice

For English, please scroll down

21 december.
De 355e dag van het jaar, nog 10 dagen van 2018 resteren. Vandaag is de kortste dag.
Ik heb moeite met de korte dagen. Onze wake-up lamp maakt me ’s ochtends wel wakker, maar ik vind het zo moeilijk om echt wakker te worden als het buiten nog donker is. Ik stel het opstaan uit en moet mezelf dwingen uit bed te stappen.

Nu het kouder is mis ik ook het buiten zijn: de zomerse lunches aan de tuintafel, het kopje koffie ’s middags op de rand van de vlonder, kijkend naar het water. Buiten zijn wordt deze dagen beperkt tot een korte wandeling om de post weg te brengen, de vogels te voeren, groente uit de tuin te halen en af en toe wat foto’s te maken. We reizen van huis naar de trainingsvloer en weer terug.

Maar, na de winterwende gaan we zachtjesaan weer naar langere dagen. Vandaag laat ik de donkere dagen achter me en verwelkom het licht.

21 december, het jaar is bijna voorbij , hoe kon dat nou gebeuren?
We begonnen het jaar met de voorbereiding van twee kampioenschappen. De ene dag dansten we het wereldkampioenschap in Olomouc, Tsjechië en daags erna werden we Nederlands kampioen in Almere. We hadden daarna wel tijd nodig om te herstellen van deze inspanning, maar we bleven trainen. Tegelijkertijd genoten we van onze tuin en moestuin, die we tot dan toe wel wat verwaarloosd hadden. We redden wat er te redden viel en hadden wonder boven wonder nog een heel aardige oogst.

Toen het erg heet in Nederland werd, pakten we onze caravan in en reden naar Noorwegen. De computers mee, want er moest gewoon gewerkt worden. Ik genoot ervan. ’s Ochtends werken, ’s middags de bergschoenen aan en een wandeling maken of een museum bezoeken. Als meneer N. ging vissen, ging ik met textiel projecten of mijn schetsboek aan de slag. Ik zat uren aan het water, alleen maar uitkijkend over de prachtige fjorden en genoot in volle teugen. Er kwamen kinderen op visite en we hadden een mooie tijd.

Toen we begin september, na 5 lange weken, terug in Nederland kwamen was ik volledig uitgerust en had energie voor 10. Het goede weer bleef aanhouden, gelukkig minder warm, en ik bleef genieten van onze tuin. De dagen werden korter, maar de zon maakte de bladeren goudkleurig en alles was prachtig om naar te kijken. 

We moesten hard trainen om de lange vakantie zonder dansen weer goed te maken. Langer dan we gedacht hadden, maar half november konden we een goed resultaat neerzetten in Parijs. 

En ineens was er sneeuw. Heel even ging onze tuin schuil onder een witte deken. Nog voor het ontbijt stond ik in de tuin om foto’s te maken. Ik blijf het magisch vinden.

Nog een paar dagen en dan is het Kerstmis. Ik kijk uit naar die paar rustige dagen. Ik vind het ieder jaar weer mooi om de gekoesterde spulletjes, die een heel jaar verborgen zijn, uit de doos te halen. Jarenlang hebben we de kerstspulletjes bij elkaar gespaard: houten figuurtjes voor in de kerstboom, een houten carrousel dat draait als de kaarsjes branden, een metalen kerstman die steevast een plekje in de keuken krijgt. 

Wij houden het deze dagen graag simpel: een wandeling, een mooie film, niet te lang tafelen voor de kleinkinderen, maar des te meer tijd besteden aan spelen met hen. Gewoon, een beetje rustiger aan.

Waar je ook bent, wat je ook doet, ik wens je een rustig kerstfeest, geniet ervan.

December 21 st. 

The 355th day of the year, only 10 days of 2018 remain. Today is the shortest day. I have difficulties with the short days. Our wake-up-light wakes me up in the morning, but I find it so difficult to really wake up when it’s still dark outside. I keep delaying getting up and have to force myself to get out of bed.

Now that it is colder, I also miss being outdoors: the summer lunches at the garden table, the cup of coffee in the afternoon on the edge of the deck, looking at the pond. Being outside these days is limited to a short walk to the post office, feed the birds, pick vegetables from the garden and occasionally take some pictures. We travel from home to the training floor and back again. But, after the winter solstice at last days will get longer again. Today I will leave the dark days behind and welcome the light.

December 21st, the year is almost over, how did that happen?

We started the year with the preparation for the two championships. One day we danced the world championship in Olomouc, Czech Republic and the next day we became Dutch champion in Almere. We then needed time to recover from this effort, but we continued training. At the same time we enjoyed our garden and vegetable garden, which we had neglected until then. We saved what could be saved and, miraculously, we had a very nice harvest.

When it became very hot in the Netherlands, we packed up our caravan and drove to Norway. We took the computers, because there also was work to be done. I enjoyed it. Working in the morning, in the afternoon putting on our boots and take a walk or visit a museum. When Mr. N. went fishing, I worked on textile projects or in my sketchbook. I spend hours sitting near the water, just looking over the beautiful fjords and enjoyed it to the fullest. Children came to visit and we had a good time.

Early September we returned to the Netherlands after 5 long weeks, I was fully rested and bursted with energy. The good weather persisted, luckily less warm, and I continued to enjoy our garden. The days were shorter, but the sun turned the leaves golden and everything was beautiful to look at.

We had to train hard to make up for the long holiday without dancing. Longer than we had expected, but mid-November we were able to achieve a good result in Paris. 

And suddenly there was snow. For a moment our garden was covered by a white blanket. Before breakfast I went into the garden to take pictures. I find snow magical.

In a few days it will be Christmas. I look forward to a few quiet days. Every year I enjoy taking the cherished things, that have been hidden for a whole year, out of the box. For years we have collected the Christmas decorations: wooden figures for the Christmas tree, a wooden carousel that runs when the candles are burning, a metal Santa who always gets a spot in the kitchen.

We like to keep things simple these days: a walk, a nice film, no long hours at the dinner table for the grandchildren, but spending much time on playing with them. Just slowing down a bit.

Wherever you are, whatever you do, I wish you a quiet Christmas, enjoy!

6 Comments

  1. Sylvia Sylvia

    Weer mooi geschreven Charlotte. Ik zie je al aan de waterkant zitten met een beker koffie.

    • Charlotte Charlotte

      TNX!

  2. Het doet ons goed te lezen dat jullie jaar veel gelukkige dagen heeft gekend. Dagen waarin actie en verstilling elkaar de hand reikten. Dat het nieuwe jaar weer veel licht over jullie levens mag doen schijnen en dat jullie dansend door de tijd mogen zweven.

    • Charlotte Charlotte

      Oh wauw, dankjewel René!

  3. Mariejose verblakt Mariejose verblakt

    Mooi geschreven Charlotte !
    Gr Mariejose
    De allerbeste wensen voor jou en Rob

    • Charlotte Charlotte

      Dankjewel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *