Naar de inhoud springen

Een les in het bezitten of kopen van spullen

Welke wijze les heb je geleerd als het gaat om het bezitten of kopen van spullen?

For English please scroll down

Ik wil op Instagram nog weleens reageren op geschreven stukjes en dit keer kreeg ik een vraag van Hermien terug. Zij blogt en instagramt over haar zoektocht naar eerlijke kleren: “Ik vertel je alles over eerlijk en duurzaam leven, binnen en buiten je kledingkast.

Er was een tijd dat ik dacht dat het bezit van spullen belangrijk was, dat ik de laatste trends moest volgen. Trends in kleding en zelfs in woninginrichting. Na een tijd viel het mij op dat mijn kleding nog steeds in perfecte staat was terwijl de mode al weer verder was gegaan. In mijn huis lukte het niet om de trendy spullen bij elkaar te verzamelen voordat woonstylisten mij weer heel andere dingen voorstelden. Het punt was dat je de nieuwe stijl niet met enkele accessoires kon bereiken. Wilde je het goed doen moest alles worden aangepast. Het oude moest eruit, het nieuwe erin. Dat stond me tegen. De spullen die ik had aangeschaft waren me dierbaar. Ik had ze immers gekocht omdat ik ze mooi vond. Daarbij waren ze nog in goede staat en helemaal niet toe aan weggooien.

Ik besloot niet meer aan trends mee te doen. Zonder er bewust mee bezig te zijn ontstond zo mijn eigen stijl. Dat bedacht ik niet zelf. Dat kreeg ik terug van andere mensen: “Oh, dat is helemaal jij.” of “Dit past écht bij jou.”
Het mooie van je eigen stijl is dat je alleen iets hoeft aan te schaffen als jij vindt dat het nodig is. Geen druk van buitenaf, geen druk van reclames of black fridays. Het lukt mij zowaar om een dag door winkels te lopen, zonder iets te kopen. Of in ieder geval niets dat niet op mijn lijstje staat. Eerlijk gezegd ben ik ook niet zo’n winkeltype. Twee, drie keer per jaar ga ik met mijn schoondochter shoppen. Dan geniet ik van de gezellige dag met haar. Voor de rest kom ik bijna alleen in een stad om die te bezichtigen, er een hapje te eten of het theater of de bioscoop te bezoeken.

Wie mij, met mijn verjaardag, vraagt wat ik op mijn lijstje heb staan, vangt bot. Mijn antwoord is steevast: “Niets, ik heb al alles.”
Dat is de waarheid. Ik woon in een vrij land, ben gezond, heb een comfortabel dak boven mijn hoofd, kleding in mijn kast en dagelijks meerdere maaltijden. Ik kan mij financieel redden en heb een lieve man en familie waar ik veilig bij ben. Al het andere is, in mijn ogen, versiering. Hoeveel je decoreert bepaal je zelf. Ik hou het graag sober.

Ga ik dan nooit over de schreef?
Oh jawel. Ik heb een enorm zwak voor kunstenaarsbenodigdheden. Een nieuw napje aquarelverf, een pastelkrijtje, een stofje….. het water loopt me in de mond als ik de woorden opschrijf.
Boeken is ook zo’n dingetje…….bij voorkeur de papieren versie, want ik kijk al de hele dag naar het computerscherm.

Onlangs heb ik besloten strenger voor mezelf te zijn. Met de voorraad stof, garen, papier en verf kan ik de rest van mijn leven uit. Denk zelfs dat ik nog een tweede leven ermee kan vullen. De opdracht aan mijzelf is dat ik alleen nog kunstzinnig bezig mag zijn met de aanwezige materialen en dat is eigenlijk best een leuke uitdaging.
Gelukkig ben ik met de aanschaf van boeken minder enthousiast geweest. Er ligt geen stapel ongelezen boeken, nou ja….. één stapeltje van twee boeken…..

En nee, ik leid geen minimalistisch leven. Verre van. Ik ben alleen niet constant op weg om spullen te kopen die ik eigenlijk niet nodig heb.
Als er dan een nieuwe aanschaf komt gaat er wel wat denkwerk aan vooraf. Wat wil ik er allemaal mee kunnen doen? Welke kwaliteit heb ik daarvoor nodig? Welke mogelijkheden zijn er? Wat is het aanbod? Het niet meteen aanschaffen creëert een beetje spanning in de zin van “vol verwachting klopt mijn hart”. Als de aankoop dan plaats vindt, maakt het tijdstip waarop soms ook nog iets uit. Met Kerstmis kochten meneer N. en ik een keukenmachine. De oude had het na 30 jaar begeven. Na het denkwerk maakten we onze keuze en de machine kwam er. Een weloverwogen cadeautje voor onszelf en dat gevoel blijft er op de een of andere manier een beetje aan hangen.

Eén bezit is voor mij heel belangrijk en een constante bron van geluk: onze tuin. Dat is de plek waar ik kan creëren, afschakelen, m’n frustratie botvieren, mijn rust vinden. Daar zaai en oogst ik groente en fruit, voer de vogels, kijk naar de bijen. Daar maken we kampvuur, roosteren we worstjes, eten we aan de lange tafel en doen er soms helemaal niks. Een leven zonder tuin kan ik mij niet voorstellen.

Wat mijn antwoord aan Hermien was?
Spullen kopen (en bezitten) maakt je niet gelukkig(er). Het doet eigenlijk niet veel voor je. Ik koop niet veel. Ik koop alleen wat ik nodig heb, als iets stuk gaat of ( in het geval van kleding) als iets aan vervanging toe is.
In mijn kledingkast vind je stukken die al meer dan 10 jaar oud zijn. Ik vind ze nog steeds mooi, ik draag ze nog steeds. Twee keer per jaar controleer ik mijn garderobe om te kijken wat de status van de kleding is en of ik stukken moet wegdoen of toevoegen.
Zo gaat dat ook met andere spullen in huis. Wij kopen als we echt iets nodig hebben of om kapotte spullen te vervangen. Als we iets kopen letten we op de kwaliteit. We willen dat dingen lang meegaan.
Ik heb gemerkt dat als je op deze manier koopt je wél blij bent met de nieuwe aankoop. Er is geen gevoel van schuld, alleen tevredenheid over de aankoop.

Welke wijze les heb jij geleerd als het gaat om het bezitten of kopen van spullen?

A LESSON IN OWNING OR BUYING STUFF

English: My mother tongue is Dutch. Apologies in advance for any mistakes in my translation

What lesson did you learn when it comes to owning or buying stuff?

Occasionally I respond to written posts on Instagram and this time Hermien returned a question. Her blog and instagram are about her quest for fair clothes: “I’ll tell you all about fair and sustainable life, inside and outside your wardrobe.”

There was a time when I thought owning stuff was important; that I had to follow the latest trends. Trends in clothing and even in home furnishings. After a while I noticed that my clothes were still in perfect condition when the fashion had changed again. In my house I failed to collect all the trendy stuff before stylists suggested new things. The point was that you could not accomplish the new style by just adding some accessories. If you wanted to do it right you had to adjust everything The old had to get out, the new had to be bought. That was going too far. I liked the stuff I had bought. It was the reason I had bought it in the first place. Besides, they were still in good condition and not at all ready for throwing away.

I decided I would no longer participate in trends. I didn’t consciously try to create my own style. However other people see some sort of style. I oftend receive responses like: “Oh, that’s so you.” or “This really suits you.” The beauty of your own style is that you only need to buy something if you think it is necessary. No pressure from the outside, no pressure from commercials or black fridays. I actually manage to stroll through shops for a day without buying anything. Or at least nothing that is not on my list. Frankly, I’m not a shopping person. Two, three times a year I go shopping with my daughter in law. I enjoy the nice day with her. For the rest I only visite a city for sight seeing, grab a bite to eat or see a show or movie.

Aks me what’s on my wish list for my birthday and you catch bone . My answer is always: “Nothing, I have everything.”
That is the truth. I’m living in a free country, I’m healthy, have a comfortable roof over my head, clothes in my closet and several daily meals. I am financially all right and have a loving husband and family who make me feel safe. Everything else is, in my view, an ornament. How much you decorate is up to you. I like it sober.

Do I never cross the line?
Oh yes! I have a huge soft spot for art supplies. A new pan of watercolor, pastel crayon, some fabric ….. it’s mouth watering only writing down the words.
And books ……. preferably the paper version, because I spend all day at my computer.

Nevertheless, I recently decided to be stricter with myself. With the stock of fabric, thread, paper and paint, I can spend the rest of my life. Even think that I can fill a second life. The assignment to myself is that I can be artistically engaged only with the materials present and that’s actually quite a nice challenge.
Fortunately, I did better with the purchase of books. There is no pile of unread books, well ….. one stack of two books …..

And no, I don’t lead a minimalist life. Far from. I’m just not constantly on the move to buy stuff that I really don’t need. For a new purchase there will be some thought beforehand. What do I want to use it for? What quality do I need? What options are there? What is the offer? Not buying something straight away creates a sense of expectation. If then the purchase takes place, timing can also be important. At Christmas we bought a food processor. The old one broke down after 30 years. After thinking things through we made our choice and bought the machine. A thoughtful gift for ourselves and somehow that feeling remains.

One possession is very important to me and a constant source of happiness: our garden. That’s where I can create, shutdown, indulge my frustration, find my peace. That’s where I sow and harvest fruits and vegetables, feed the birds, watch the bees. There we make camp fires, we roast sausages, we eat at the long table and sometimes do nothing at all. A life without a garden I can hardly imagine.

What was my answer to Hermien?
“Buying stuff (and owning it) does not make you (more) happy. In fact it does not do anything at all for you. I do not buy much. I only buy when I need something, if something breaks or (in the case of clothing) as something is worn out.
In my wardrobe you’ll find pieces that have been there for over 10 years. I still like them, I still wear them. Twice a year I check my wardrobe to see what the status is and if I need to discard or add pieces.
So it is with other things around the house. We buy when we need something or to replace broken items. If we do, we check for quality. We want things to last a long time.
I have noticed that when you buy like this it actually does make you happy when a new item comes to the house. There is no sense of guilt, only satisfaction with the purchase.”

What lesson did you learn when it comes to owning or buying stuff?

3 Reacties

  1. Dorien Dorien

    Na 25 jaar is ons bankstel afgelopen vrijdag de deur uit gegaan. Na ruim een jaar wikken en wegen en woonboulevards bezoeken vonden wij de voor ons ideale vervanging. Flexibel op te stellen en neutraal van kleur. We hopen hier ook weer 25 jaar mee voort te kunnen.
    Elke keer als ik nu de woonkamer inloop begin ik te stralen. Zo blij al een kind.

    • Charlotte Charlotte

      Leuk is zoiets, hè?

  2. Toke Claessens Toke Claessens

    Ga zo door!!!!!

Laat een reactie achter aan Dorien Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *