Verder naar bericht

Charlotte Neuhaus Posts

Een doopjurk van een trouwjurk

Het was duidelijk dat mijn moeder mijn trouwjurk zou maken. Ze had haar eigen trouwjapon gemaakt en nu dus ook die van mij. Alleen het patroon, dat wilde ze laten maken. Dus trokken we naar een gerenommeerde bruidskledingzaak in Maastricht, waar mij de moed in de schoenen zonk. De mevrouw die aangewezen werd om het patroon te gaan tekenen was in mijn ogen minstens honderd jaar oud en meer dan ouderwets gekleed. Kortom ik had er geen vertrouwen in. Toch veranderde dat snel, want al bladerend door de voorbeeldboeken met prachtige jurken vond ik mijn droomjurk. Ze keek ernaar, knikte goedkeurend en zei: “Maar het decolleté wel een beetje verder open want dit is te braaf.” Nou ja……..!

In een tijdperk waarin google nog niet alledaagse kost was, moest ik helaas afstand doen van de prachtige sterretjes stof. Die had de zaak niet in het assortiment. De keuze viel op een stof met bloemetjes. Het patroon werd getekend, de jurk gemaakt. Dat ging niet helemaal van een leien dakje. Zo kwam ik eens thuis en trof een huilende moeder aan. Op mijn vraag wat er aan de hand was snikte ze: “Ik heb bij het strijken het bovenstuk verbrand.”  Toen ik haar bezorgd vroeg wat er nu ging gebeuren huilde ze nóg harder: “Ik heb een nieuw bovenstuk gemaakt.”
En dan is er nog het verhaal van de sluier. Die moest op een avond “even” om het bovenstuk heen worden gedrapeerd. Dat “even” duurde uiteindelijk meer dan twee uur. Saillant detail: het was de avond van ons wettelijk huwelijk……..Maar eind goed, al goed, het werd een prachtige jurk.

7 Comments