Naar de inhoud springen

Honderdduizend Bomen

HUNDRED THOUSAND TREES

Someone once wondered why it is that if a work of a Man is destroyed, it is called vandalism, but if a work of nature, of God, is destroyed it so often is called progress

Jane Goodall in Seeds of Hope

For English please scroll down

“Dat kun jij toch ook heel goed” schreef een nichtje toen ik haar complimenteerde met blaadjes die ze had geborduurd. Ik gaf er verder geen aandacht meer aan, maar een paar dagen later kreeg ik het bericht dat ik genomineerd was om een borduurpakket te ontvangen. Ook daar reageerde ik laconiek op, genomineerd betekende immers nog niet dat ik ook uitverkozen werd. Toen viel de envelop in de bus. op de voorkant grote letters gestempeld: BORDUUR MIJ. Ik had geen idee wat ik had ontvangen en wat de bedoeling was. En om eerlijk te zijn, ik had er helemaal geen zin in. Dus schoof ik het allemaal een beetje voor me uit en liet de envelop een paar dagen ongeopend liggen. Uiteindelijk overwon de nieuwsgierigheid.

Borduurpakket voor boomblaadjes.
Het bleek te gaan om het kunstproject “100.000 Bomen en een Bos van Draad.” Mijn hulp werd ingeroepen om het kunstproject van Sara Vrugt tot een goed einde te brengen. Door corona kon er in de diverse ateliers niet worden gewerkt, vandaar deze pakketjes. Ik kreeg het Spaans benauwd. Ik kan wel borduren, maar of mijn techniek goed genoeg is voor een kunstproject, dat betwijfelde ik. Daarnaast sta ik er bekend om dat ik nauwelijks (textiel)projecten afmaak en dit was wel een enorme verantwoordelijkheid. Echter, ik besefte dat ik het óf terug moest sturen óf mee moest doen en het tot een goed einde brengen.
Ik koos voor het laatste en stopte het pakketje bij mijn vakantiespullen. Mooi karweitje voor lange rustige avonden.

Zo geschiedde. Overdag struinde ik door en langs bossen en ‘s avonds haalde ik de spulletjes uit de envelop om blaadjes te borduren. Ik kreeg er zowaar plezier in en begon me af te vragen waar dit hele project vandaan kwam. Zo kwam ik terecht in de wereld van bomen planten; het herstellen van het wereldwijde bos.

Ik ben geen echte fan van bossen. Ik kampeer niet zo graag onder bomen, liever op open velden. Boswandelingen vind ik wel oké, maar ik ben altijd blij als ik de bosrand weer heb bereikt, uitzicht over velden heb en de (wolken)lucht weer kan zien. Misschien dat ik daarom nooit zo heb stil gestaan bij het bos. Ik bedoel: ik was me er wel bewust van dat bomen en bossen belangrijk zijn en keurde illegale boomkap af, maar dat was het dan ook wel zo’n beetje.

Wie mijn vorige blog las, weet dat ik de zomervakantie in Zweden heb doorgebracht en als er ergens veel bossen zijn, dan is het wel daar. Tijdens mijn wandelingen begon ik rond te kijken. Er zijn oneindig veel bomen, maar er wordt ook heel veel gekapt. Soms loop je over stukken land waar bijna alle bomen zijn gekapt. Je ziet de stronken zelfs liggen, netjes opgestapeld aan de rand van zo’n kaal terrein. Hoewel kaal? Op elk stuk waar is gekapt, blijven altijd een paar bomen staan. Ook de bodem is niet kaal, overal zie je jonge boompjes staan. Ze zullen gaan groeien en over een tijdje zal er van de hele kap niets meer te zien zijn. De Zweden mogen dan wel veel kappen, ze planten ook nieuwe bomen en letten daarbij op de biodiversiteit. In plaats van afgenomen, zijn de bossen in Zweden de afgelopen jaren zelfs toegenomen.

Voor het eerst vielen mij ook de oerbossen op. Rommelige oude bossen waar, tussen jonge gezonde bomen, dode en stervende bomen liggen en staan. Waar boomwortels, takken en stammen over elkaar heen liggen. Waar veel soorten planten en dieren te vinden zijn omdat er bomen van verschillende leeftijden zijn. Van eeuwenoude bomen tot jonge planten. Wanneer een storm of een ziekte een oude boom velt en het zonlicht daardoor de bodem weer bereikt zullen de jonge planten gaan groeien. Misschien hebben ze er jaren op moeten wachten, maar als ze eindelijk licht krijgen zullen ze omhoog schieten.
Vreemd genoeg zijn bosbranden een natuurlijk onderdeel van dit proces. Oude bomen met dikke basten kunnen dergelijk vuren overleven en hun zaden zullen daarna kiemen door de voedingsstoffen die door het vuur vrijkomen. Er zijn zelfs insecten en schimmels die alleen kunnen overleven op verbrand hout.

In het Hede Urskog, het oerbos van Hede in Jämtland, staan bomen die 400 tot 500 jaar oud zijn. Ze hebben al diverse bosbranden overleefd. Als ze uiteindelijk zullen sterven blijven ze nog honderden jaren liggen en zullen gebruikt worden door dieren die er nesten in bouwen en door planten en schimmels die erop groeien. In dit oerbos is al 170 jaar geen bosbrand meer geweest en er wordt voorzichtig geopperd dat het eigenlijk weer eens zou moeten gebeuren, omdat anders bepaalde soorten dieren en planten uiteindelijk zullen verdwijnen.
In het Fulufjället nationaalpark staat de oudste boom ter wereld. De boom in kwestie is een spar. Onderzoekers zijn erachter gekomen dat de wortels van de boom minstens 9.500 jaar oud zijn! Een beetje goed verzorgde spar kan maximaal 600 jaar oud worden, maar doordat de wortels van deze boom zichzelf kunnen klonen wanneer de stam afsterft, ontstaat er vanuit de wortels een nieuwe boom.

Ik vind het indrukwekkende informatie en zorgwekkende berichten, uit gebieden in de wereld waar ik zelf nog nooit ben geweest, maken ineens een nog diepere indruk op mij. Krantenkoppen en social media wijzen mij voortdurend op landen waar aan de lopende band oerwoud wordt gekapt voor landbouw, veeteelt of louche activiteiten. Er wordt niets gecompenseerd en het leefgebied van dieren krimpt of verdwijnt zelfs helemaal. En dan zijn er nog de hevige bosbranden die ook deze zomer weer grote gebieden compleet steriel achter laten.

Bomen zijn essentieel voor het leven in bij voorbeeld het Amazone-regenwoud, doordat ze bijdragen aan het beschermen en in stand houden van de biodiversiteit. Maar er is meer. Op zoek naar meer informatie lees ik dat de bomen niet alleen water in de grond vasthouden, maar ook functioneren als een soort pompsysteem dat water absorbeert en via het bladerdak ‘uitzweet’, waardoor regenwolken ontstaan. Met de ontbossing van steeds meer Amazoneregenwoud lijkt dit te verdwijnen. Ik weet het fijne er niet van, maar ga me wel afvragen of dat iets heeft te maken met de hevige bosbranden in het Amazonegebied. Zeker niet de noodzakelijk branden om, zeg maar, “natuurlijk op te ruimen” in het bos.
En er zijn meer gebieden over de hele wereld waar dat gebeurt: in Mozambique, Kenia, Madagaskar, West Papoea, India, Nepal………..
De Braziliaanse fotograaf Sebastião Salgado kan hierover veel beter vertellen dan ik. Hij doet dat in: The silent drama of photography.

Het kunst project van Sara Vrugt vraagt aandacht voor deze problematiek en wil bijdragen aan het herplanten. Niet alleen voor de bossen ver weg, maar ook voor het planten van mini bossen (ze worden Tiny Forests genoemd) in Nederland. In de zoom van het kunstwerk worden planten- en bloemenzaden verwerkt. Het werk wordt eerst tentoongesteld en uiteindelijk permanent getoond in een museumtuin, om daar te vergroeien met de natuur.

Ik heb mijn deel van het project afgemaakt en vandaag lever ik mijn blaadjes in. Ik heb er met veel plezier aan gewerkt en ben trots een onderdeel van het kunstwerk te mogen zijn. Het project heeft mijn blik op bossen vergroot en de noodzaak om terug te geven aan de natuur nog eens benadrukt.

Achtergrondinformatie voor dit blog vond ik in:
* Seeds of Hope door Jane Goodall
* De acht grote lessen van de natuur door Gary Ferguson
* Visitor’s Guide, 30 protected areas in the County of Jämtland
* De Amazone boven en onder de grond ontrafeld door C. Cornell Evers

HUNDRED THOUSAND TREES

“You can do that very well too,” my niece wrote when I complimented her on the leaves she had embroidered. I didn’t pay any further attention to it, but a few days later I received the message that I was nominated to receive a embroidery kit. I also reacted laconically to that, because being nominated did not mean that I was also chosen. Then the envelope fell into the mailbox, large letters stamped on the front: EMBROIDER ME. I had no idea what I had received or what was asked of me. And to be honest, I didn’t feel like it at all. So I postponed it and left the envelope unopened for a few days. Eventually curiosity prevailed.

Cross stitch kit for tree leaves.
It turned out to be the art project “100,000 Trees and a Forest of Thread.” My help was called in to bring Sara Vrugt’s art project to a successful conclusion. Corona made it impossible to work in the various studios, hence these packages. I swallowed my heart. I can embroider, but whether my technique is good enough for an art project, I doubted that. In addition, I am known for hardly finishing (art)projects and this was an enormous responsibility. However, I realized that I either had to send it back or join in and complete it.

I chose the latter and packed the envelope in my holiday gear. Nice job for long quiet evenings. So it happened. During the day I wandered through and along forests and in the evening I took the materials out of the envelope to embroider leaves. I actually enjoyed it and started to wonder where this whole project came from. That’s how I ended up in the world of planting trees, restoring the global forest.

I am not a big fan of forests. I don’t like camping under trees, I prefer open fields. I think forest walks are okay, but I am always happy when I have reached the forest edge again, have a view over fields and can see the (cloudy) sky again. Maybe that’s why I never really thought about the forest. I mean, I was aware that trees and forests are important and I disapproved of illegal logging, but that was about it.

Anyone who read my previous blog knows that I spent the summer vacation in Sweden and if there are many forests somewhere, it is there. During my walks I started looking around. There are endless trees, but a lot is also being cut. Sometimes you walk on pieces of land where almost all trees have been felled. You can even see the stumps, neatly stacked on the edge of such a bare area. Although bare? There will always be a few trees left on every piece that has been cut. Also the ground is not bare, you can see young trees everywhere. They will start to grow and in a while the new growth will have covered the area again. The Swedes may cut down a lot, but they also plant new trees and pay attention to biodiversity. Instead of declining, forests in Sweden have actually increased in recent years.

For the first time I also noticed the primeval forests. Messy old forests where, between young, healthy trees, dead and dying trees stand and lie. Where tree roots, branches and trunks overlap each other. Where many types of plants and animals can be found because there are trees of different ages. From ancient trees to young plants. When a storm or disease fells an old tree and the sunlight reaches the bottom again, the young plants will start to grow. They may have had to wait for years, but when they finally get light they will shoot up.
Strangely, wildfires are a natural part of this process. Old trees with thick bark can survive such fires and their seeds will then germinate from the nutrients released by the fire. There are even insects and fungi that can only survive on burnt wood.

Hede Urskog, the primeval forest of Hede in Jämtland, has trees that are 400 to 500 years old. They have already survived several forest fires. When they eventually die, they will remain in place for hundreds of years and will be used by animals that build nests in them and by plants and fungi that grow on them. This primeval forest has not had a forest fire for 170 years and it is cautiously suggested that it should actually happen again, otherwise certain types of animals and plants will eventually disappear.
The oldest tree in the world is located in the Fulufjället National Park. It is a fir. Researchers have found that the tree’s roots are at least 9,500 years old! A well-tended fir can live for up to 600 years, but because the roots of this tree can clone themselves when the trunk dies, a new tree will emerge from the roots.

I find all this impressive information and suddenly worrying reports from areas in the world where I myself have never been, make an even deeper impression on me. Newspaper headlines and social media point out to me countries where jungle is constantly being cleared for agriculture, cattle breeding or shady activities. Nothing is compensated and the habitat of animals shrinks or even disappears completely.
Also this summer there are the fierce forest fires that leave behind large areas completely sterile.

I can only imagine that trees are essential to life in the Amazon rainforest, helping to protect and maintain biodiversity. Reading about it, I find out there’s more. Not only do the roots of trees retain water, also the trees function as a kind of pumping system that absorbs water and ‘sweats out’ through the canopy, creating rain clouds, By deforestation of more and more Amazon rainforest, this seems to be disappearing. I don’t know the details, but I do start to wonder if that has anything to do with the fierce forest fires in the Amazon region. Certainly not the necessary fires to, say, “clean up naturally” in the forest.
And there are more areas around the world where this also happens: in Mozambique, Kenya, Madagascar, West Papua, India, Nepal ………..
The Brazilian photographer Sebastião Salgado can tell you much better about this than I can. He does that in: The silent drama of photography.

Sara Vrugt’s art project draws attention to this problem and wants to contribute to the replanting. Not only for the forests far away, but also for planting mini forests (they are called Tiny Forests) in the Netherlands. Plant and flower seeds are processed in the seam of the artwork. The work is first exhibited and eventually permanently displayed in a museum garden, in order to merge with nature.

I have finished my part of the project and today I am handing in my leaves. I enjoyed working on it and I am proud to be a part of it. The project has broadened my view of forests and emphasized the need to give back to nature.

Background information for this blog I have found in::
Seeds of Hope by Jane Goodall
The 8 master lessons of nature by Gary Ferguson
Visitor’s Guide, 30 protected areas in the County of Jämtland
De Amazone boven en onder de grond ontrafeld door C. Cornell Evers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *