Een doopjurk van een trouwjurk

Het was duidelijk dat mijn moeder mijn trouwjurk zou maken. Ze had haar eigen trouwjapon gemaakt en nu dus ook die van mij. Alleen het patroon, dat wilde ze laten maken. Dus trokken we naar een gerenommeerde bruidskledingzaak in Maastricht, waar mij de moed in de schoenen zonk. De mevrouw die aangewezen werd om het patroon te gaan tekenen was in mijn ogen minstens honderd jaar oud en meer dan ouderwets gekleed. Kortom ik had er geen vertrouwen in. Toch veranderde dat snel, want al bladerend door de voorbeeldboeken met prachtige jurken vond ik mijn droomjurk. Ze keek ernaar, knikte goedkeurend en zei: “Maar het decolleté wel een beetje verder open want dit is te braaf.” Nou ja……..!

In een tijdperk waarin google nog niet alledaagse kost was, moest ik helaas afstand doen van de prachtige sterretjes stof. Die had de zaak niet in het assortiment. De keuze viel op een stof met bloemetjes. Het patroon werd getekend, de jurk gemaakt. Dat ging niet helemaal van een leien dakje. Zo kwam ik eens thuis en trof een huilende moeder aan. Op mijn vraag wat er aan de hand was snikte ze: “Ik heb bij het strijken het bovenstuk verbrand.”  Toen ik haar bezorgd vroeg wat er nu ging gebeuren huilde ze nóg harder: “Ik heb een nieuw bovenstuk gemaakt.”
En dan is er nog het verhaal van de sluier. Die moest op een avond “even” om het bovenstuk heen worden gedrapeerd. Dat “even” duurde uiteindelijk meer dan twee uur. Saillant detail: het was de avond van ons wettelijk huwelijk……..Maar eind goed, al goed, het werd een prachtige jurk.

Na ons trouwen verdween hij een poosje in de kast want ik kon er geen afstand van doen. Maar ja, dan hangt zo’n jurk in je kast en wat gebeurt er dan mee? De oplossing kwam na de geboorte van onze oudste zoon. Ik had iets gelezen over een familie waar een doopjurk al zeer lang de ronde deed met de naam van ieder kind er in geborduurd. Dat vond ik zo mooi, dat ik besloot om van mijn trouwjurk een doopjurk te maken. Ik weet het niet meer precies, maar mijn moeder zal wel het grootste aandeel hebben gehad in de totstandkoming daarvan en ook deze jurk werd prachtig. Trots borduurde ik de naam en doopdatum van onze zoon erin. Twee zonen volgden en daarna de namen van de dochter en zoon van mijn broer en schoonzus.

Toen verdween het jurkje in de kast en werd lange tijd vergeten. Totdat er een kleindochter werd geboren en er plots over een doop werd gesproken. Toen ik de doopjurk noemde, bleek niemand er vanaf te weten. Mijn zonen hadden de jurk immers nooit bewust gezien. Het idee werd enthousiast ontvangen en wederom borduurde ik een naam en een doopdatum in de jurk. Vandaag werd hij gedragen door een klein meisje, dat werd gedoopt in het kerkje waar ook haar vader en zijn broers werden gedoopt en haar oma ooit trouwde in een droomjurk.
De kleur wit symboliseert, zo leerde ik vanmiddag, het nieuwe. In de katholieke kerk wordt bij de doop traditioneel een doopkleed gedragen. Hoe mooi is het dan om dat, als nieuw mensje, in een doopjurkje met een (kleine) geschiedenis te doen….

 

7 thoughts on “Een doopjurk van een trouwjurk

  1. Een mooie ceremonie,een mooi meisje in een mooi doopjurkje. Gemaakt door Oma Toke (overoma) en prachtig de namen ingeborduurd door Oma Charlotte.Wat waren we weer trots.

  2. Onze kinderen staan er ook op…. Daar ben ik heel trots op en dankbaar
    Ik was het die het stof haalde voor een nieuw boven stukje…. Ik weet het nog goed…

    Het was een prachtige trouwjurk…. Totdat ik zelf trouwde was mijn zusje de allermooiste bruid…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *