De tuin van de ambachtsman

For English please scroll down

We hebben altijd een bloementuin gehad, geïnspireerd op de tuin van Rob’s opa waar langs grindpaadjes bloemen, fruit en groente groeiden en de tuinen die we tijdens vakanties in Engeland bezochten.  Thuis ontdekten we BBC’s Gardener’s World en al gauw waren we fan van Geoff Hamilton de toenmalige presentator van het programma. Aan de hand van zijn boek “Geoff Hamilton’s Cottage Gardens”  maakten we een plan voor onze eigen landelijke tuin.  Je kon kiezen tussen de “tuin van de ambachtsman” of de iets meer formele “tuin van de heer van stand”. Wij kozen voor de informele tuin, met grindpaadjes, bloembedden en natuurlijk een moestuin, alles omringd door een beukenhaag. In de bloembedden stonden naast heerlijk geurende rozen allerlei bloeiende planten en er was een vijver. Er waren plekjes waar je kon gaan zitten en overal kon je genieten van een ander uitzicht.
En toen gingen we verbouwen……….ik schrijf 2010.

De hele tuin ging op de schop, er bleef niets van over. Inmiddels aan het dansen geslagen bleef er veel minder tijd voor de tuin over en een tijd lang was het een braakliggend terrein met een provisorische vijver voor onze waterbewoners.
Na een tijdje begonnen we de bloemen te missen en benaderden een tuinarchitect om iets moois voor ons te ontwerpen. Op zijn vraag wat we in de tuin wilden riepen we enthousiast “bloemen en een vijver.” Vol overmoed stopten we hem een lijst met namen van bloemen toe. Een paar weken later liet hij ons het ontwerp zien. Hij had de vijver op een magnifieke plek bij het huis gesitueerd, maar kijkend naar de tekening zag ik geen enkele bloem staan.  Ongerust vroeg ik ernaar en kreeg als antwoord dat bloemen achterhaald waren. Strakke tuinen met (kunst)gras en hier en daar een boompje of een enkele plant waren toch meer van deze tijd en dat zou dan meteen onderhoudsarm zijn. Als ik er echt op stond kon er wel 1 rozenstruik in. Nu is het zo dat wij geen trendvolgers zijn en al helemaal niet als het om onze tuin gaat. Sterker nog: wij wroeten wel graag in de aarde; het mag gerust een beetje arbeid vragen. Nog afgezien van het feit dat we in onze tuin graag vogels, bijen, kikkers en andere kleine schepsels willen aantrekken. We namen vriendelijk afscheid van deze meneer en stoften het boek van good old Geoff af; zaliger want hij overleed in 1996.

 

Tuiniers bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus staken we, tijd of geen tijd, de spade zelf weer in de grond.
Omdat we een goede plek moesten hebben voor onze ruim 100 vissen en 3 waterschildpadden begonnen we met de vijver en de beek er naartoe. Toen die klus geklaard was werd er een grasmat in de tuin gelegd zodat het allemaal weer een beetje netjes was. Bloembedden zouden we later uitsteken waar we ze wilden hebben. Het eerste hadden we gepland: een langwerpig bloembed vlak voor het grote huiskamerraam, zodat je als het ware een groot bloemenschilderij in je woonkamer hebt hangen. Ik verbaas mij er nog steeds over, dat we dat daadwerkelijk hebben bereikt. Direct daarop volgde de moestuin, want we zijn absoluut verknocht aan groenten uit eigen tuin. Daarvoor werden twee houten bakken van 1,2 meter bij ruim 2 meter gemaakt, die verdeeld werden in tweeën. Iedere groentegroep krijgt daardoor z’n eigen plek in de moestuin en voor de wisselbouw hoef je jaarlijks maar gewoon door te schuiven. We lieten een terras aanleggen en er ontstond een “fruittuin” lees: een houten bak met fruitstruiken erin.

Daarna bleven er lange tijd wat tuinprojecten liggen. De gewenste vlonder bij de vijver kwam niet verder dan het plan en dat stukje grond bleef uitzien alsof er een bom was ontploft. Tot dit jaar. De vlonder werd gemaakt, de border ernaast beplant en er werd een zitplekje gemaakt met uitzicht op de vijver. Dat de tuin inmiddels weer volwassen was geworden realiseerden we ons pas toen we na zes weken alleen dansen en werken ineens een tuin binnen stapten waar we alleen het gras hoefden te maaien. Oké hier en daar een beetje onkruid, maar het viel écht mee en al snel konden we gewoon genieten van de tuin.

Dagelijks maken we ons rondje door de tuin: even stilstaan bij de rozen of de lavendel en de bedwelmende geur in je opnemen, kijken naar de bijen die hyperactief in de bloemen van de digitalis kruipen en geel bepoederd weer naar buiten komen, een aardbeitje plukken en in je mond stoppen, heerlijk. ’s Ochtends drink ik graag mijn kopje koffie zittend op de vlonder aan de rand van de vijver, kijken hoe de vogels hun stukje brood komen halen, of hoe de schildpadden lui op de rand van de vijver liggen. Aan het eind van de middag loop ik naar de moestuin en oogst wat er te oogsten valt, zo uit de tuin op je bord. Een rijk gevoel. ’s Avonds wachten we of de egel, die al jaren (?) in onze tuin woont zich even laat zien en zijn bakje voer leeg eet.
Onze tuin is niet heel groot, maar er is heel veel om van te genieten en dat doen we dagelijks, terwijl we alweer nieuwe plannetjes maken. Ik zou zo graag een bijenvolkje te gast hebben in de zomer…….

I apoligise in advance for any mistakes in English

The garden of the craftsman

We have always had a flower garden, inspired by the garden of Rob’s grandpa where flowers, fruit and vegetables grew along gravel paths and the gardens we visited during holidays in England.  At home we discovered BBC’s Gardener’s World and soon we were fan of Geoff Hamilton former presenter of the program. With guidance of his book “Geoff Hamilton’s Cottage Gardens” we made a plan for our own cottage garden.  You could choose between the “garden of the craftsman” or the somewhat more formal “garden of the gentleman”. We chose the informal garden, with gravel paths, flower beds and of course a vegetable patch, all surrounded by a beech hedge. In the flower beds there were fragrant roses next to all kinds of flowering plants and there was a pond. There were spots where you could sit down and everywhere you could enjoy a different view.
And then we went made an extension to our house………. it’s 2010.

The whole garden went on the shovel, nothing was left of it. Meanwhile we started dancing , there was less time for the garden and for a while it was a set-aside terrain with a provisional pond for our water dwellers. After a while we started to miss the flowers and approached a garden architect to design something beautiful for us. On his question what we wanted in the garden we enthusiastically answered “flowers and a pond.” Full of courage, we gave him a list with names of flowers. A few weeks later he showed us the design. He had placed the pond in a magnificent place near the house, but looking at the drawing I saw no flowers at all.  I was worried about it and when I mentioned that the reply was that flowers were obsolete. Tight gardens with (artificial) grass and an occasional tree or a single plant were more modern and that would also be low maintenance. If I really insisted there could be 1 rose bush. We are no trend followers, especially concerning our garden. In fact, we like to rummage in the earth; we ‘re not afraid of a bit of labor. Next to that in our garden we like to attract birds, bees, frogs and other small creatures. We kindly said goodbye to this gentleman and dusted off the book of good old Geoff; blessed because he died in 1996.

Gardening blood will tell so, time or no time, we put the spade back into the ground.
Because we needed a good place for our more than 100 fish and 3 water turtles we started with the pond and the rivulet. When that job was done, a turf was laid in the garden so it was a bit neat again. Flower beds we would make later. The first one we had planned: an oblong flower bed just in front of the large living room window, so it looks like a large flower painting in your living room. I am still amazed that we have actually achieved that. Immediately after that followed the vegetable garden, because we are absolutely fond of vegetables from our own garden. Two wooden raised beds of 1.2 meters by 2 meters were made, which were divided into two. Every vegetable group gets its own place in the vegetable garden. We made a terrace and a “fruit garden” read: A wooden container with fruit bushes in it. After that, there remained some garden projects for a long time. The desired deck at the pond did not go further than the plan and that piece of land remained looking as if a bomb had exploded. Until this year. The deck was made, we planted the border next to it and made a place to sit with a view at the pond. We only realized that the garden had matured again when after six weeks of only dancing and working we stepped into a garden where we only had to mow the grass. Okay there was a little bit of weeding to do, but soon we could just enjoy the garden.

Every day we take a little stroll in our garden: just dwell on the roses or lavender and absorb the dazzling scent, look at the bees that creep hyperactively in the flowers of the digitalis and come out again powdered yellow. Picking a strawberry and put it in your mouth, delicious. In the morning I like to drink my cup of coffee sitting on the deck on the edge of the pond, watching the birds get their piece of bread, or how the turtles lay lazy on the edge of the pond. At the end of the afternoon I walk to the vegetable patch and harvest what is to be harvested, from the garden directly on your plate. A rich feeling. In the evening we wait to see if the hedgehog, which has been living in our garden for years (?), shows up and eats his bowl of food.
Our garden is not very large, but there is a lot to enjoy and we do that every day, whilst making new plans. I would like to have a bee population as guest in the summer…….

 

6 thoughts on “De tuin van de ambachtsman

  1. Zo herkenbaar.
    Wij genieten ook van alle bloemetjes, bijtjes en kleine beestjes in onze kleine tuin.
    We hebben zelfs kevertjes ontdekt die bij nader internet onderzoek, larven van lieveheersbeestjes blijken te zijn.
    En ik maar denken: welke verwoestende beestjes hebben we nu weer in de tuin?

  2. Als ik vanuit het keukenraam kijk, dan zie ik hele mooie bloemen boven de heg uitkomen. Die zouden mooi in een veldboeket bij mij op tafel staan, denk ik dan! Vanaf het raam van mijn dochter kan ik nog meer prachtige bloemen in jullie voortuin zien staan.

    Ik ben het helemaal met jullie eens dat een tuin bloemen, geuren en kleuren moet hebben. Niet van die stijve tuintjes, waar alles eruit moet als het een beetje verwilderd.

  3. Leuk blog! En dat je geen trendvolger bent; daar waren we het eerder vandaag over eens dat dat ook niet past bij creatieve mensen Alhoewel je wellicht nu een trendsetter bent…hoorde pas geleden dat de natuurlijke tuin weer helemaal “hot” is

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *