The road to succes comes through hard work

 

For English please scroll down

Het komt weleens op Facebook voorbij: “het kwartje is gevallen, volgende wedstrijd gaan we knallen.” Fantastisch, denk ik dan en ben oprecht blij voor zo’n danspaar. Ik weet immers hoe het is om een stukje op orde te hebben waar je tot dan toe haast iedere keer je nek over hebt gebroken en blij was als je het tijdens de wedstrijd weer had overleefd. Toch vraag ik mij tegelijkertijd af of de uitspraak realistisch is.

Ik moet eraan denken op de terugweg naar huis. We hebben net een week Denemarken achter de rug, lessen en trainingskamp gehad. Ook bij ons vallen dan kwartjes, hoewel ik het zelf nooit zo omschrijf. Ik voel het meer als een Ah-Erlebnis ofwel een oooooh, moet dat zo! Niet dat er een verschil is hoor, het is gewoon mijn dingetje.

Op het moment dat bij ons iets wordt  opgeruimd, zoals onze trainers het noemen, moet je er iets mee. Het oude foute zit immers in je systeem en waarschijnlijk dans je het al een eeuwigheid zo. Je moet je spieren dus duidelijk maken dat het in het vervolg anders moet zonder dat je er daadwerkelijk over na moet denken als dat stukje aan de orde komt. Dan ben je namelijk te laat; als je op de muziek danst moet alles vanzelf gaan. Dat is toch wel even een dingetje.

Spiergeheugen, zoals dat heet, train je namelijk niet even. Spiergeheugen ofwel motorisch leren is, kort gezegd, een verandering die ontstaat door het vaak oefenen van een nieuwe beweging. Wanneer een beweging vaak wordt herhaald wordt een lange-termijn-spiergeheugen gemaakt voor die beweging, waardoor je deze uiteindelijk kunt uitvoeren zonder erbij na de denken. Voorbeelden van spiergeheugen kennen we allemaal: fietsen, je PIN typen, een muziekinstrument spelen, maar ook dansen. Je danst de Engelse wals en naderhand kun je je niet meer herinneren welke stappen je allemaal hebt gezet.

Spiergeheugen is dus lange-termijn werk. Daar tegen over staat dat je jarenlang profijt hebt van je spiergeheugen. Eenmaal opgeslagen blijft het aanwezig. Ook je foute beweging…….ai!
Je moet je spieren dus leren dat een bepaalde beweging anders moet. Hoe moet dat?  Je moet de nieuwe beweging eerst langzaam inoefenen; je bewust worden van de volgorde van de diverse bewegingen die je moet maken: mijn voet van daar naar daar, hak, teen, waar draai ik, wat doet mijn hoofd etc. Als je voelt dat de beweging vloeiend wordt kun je zeggen dat het inoefenen klaar is. Zeg maar dat je spieren de beweging dan herkennen.
Daarna moet je gaan consolideren, ofwel duurzaam maken. Je gaat de beweging zo vaak uitvoeren totdat je er spiergeheugen voor hebt gemaakt. Hoe vaak moet je herhalen? Ik kwam, tijdens het googelen veel verschillende getallen tegen. Herhalingen tussen de 3000 en 5000 keer, maar ook iemand die zegt tussen de 300 en 500 keer. Kwestie van een 0, denk ik dan. Hoe dan ook, je moet HEEL VAAK herhalen. Neem dat even in je op!

Tijdens de lessen laten onze trainers ons opgeruimde stukjes minimaal 5 keer correct achter elkaar uitvoeren, de foute pogingen niet meegerekend. Pas als ze zeker weten dat ons hoofd weet wat het moet doen gaan ze verder. Het is dan aan ons om ons spiergeheugen te trainen.

Tijdens het kamp doorliepen we  de weg naar spiergeheugen tijdens verschillende soorten trainingen. Niet in aantallen, want dan waren we alleen maar met een paar pasjes bezig geweest. Toen de trainingen van inoefenen en consolideren waren geweest kwam er tot mijn verbazing nog een training: een training met nadruk op plezier. De opdracht was: dans het nieuwe stukje met verve, geniet ervan in volle teugen en als je er genoeg van hebt stop je. Doe dan je ogen dicht, schakel volledig af, ga desnoods aan de kant liggen. Even was ik in de war, maar daarna begreep ik het. Inoefenen en consolideren is natuurlijk enorm saai. Steeds maar weer diezelfde beweging doen. Voeg je er een fijn gevoel aan toe, maak je het gemakkelijker om te doen.Ik moet het onze trainers nageven, ze proberen vervelende dingen altijd leuk te maken, waardoor het allemaal wat lekkerder loopt.

Als het kwartje de volgende keer weer valt wees dan niet teleurgesteld als de wedstrijd daarna toch niet het succes oplevert dat je ervan verwacht. Pak dat stuk aan, herhaal tot je een ons weegt en wees er van overtuigd dat ergens in de toekomst dat stuk zo vast in je systeem zit dat je het nooit meer kwijt raakt.

Plezierige training!

 

 

I sometimes read it on Facebook: “The penny has dropped, next competition we’re going to be awesome.” I think that is fantastic and I am sincerely happy for that dance couple. After all, I know what it is like to have cleaned up a piece of choreography that you often almost brake your neck on and you are glad to have survived during the competition. However, I wonder at the same time whether the expression is realistic.

I am thinking about it on the way back home. We have just been  in Denmark for a week where we had lessons and training camp. We also had pennies dropped, although I never describe it like that myself. To me it feels more like an Ah-Erlebnis or an oh-should-I-do-it-that-way! Not that there is a difference though, it’s just my thingy.

So you have to make it clear to your muscles that in the future a certain part has to be danced differently without actually thinking about it when it is being danced. Because when you need to think you are too late. When you dance to the music everything must go by itself. That’s a bit of a thing anyway.

Muscle memory, as it is called, is not an easy thing. Muscle memory or motor learning is, in short, a change that arises by often practicing a new movement. When a movement is repeated often a long-term muscle memory is made for that movement, so you can eventually perform it without having to post the thought. Examples of muscle memory we all know: cycling, typing your PIN, playing a musical instrument, but also dancing. You dance the Slow waltz and afterwards you can not remember what steps you have taken.

Muscle memory is therefore long-term work. On the other hand you can benefit from your muscle memory for years. Once stored it remains present. Also your wrong movements…….ai!
You have to teach your muscles that a certain movement should be different. How? First you must exercise the new movement slowly; you have to become aware of the sequence of various movements you have to make: my foot from there to there, heel, toe, where do  I turn, what does my head do etc. If you feel the movement is fluent the exercise is finished. Your muscles sort of recognize the movement .

Then you need to consolidate, or make it sustainable. You are going to repeat the movement so often until you have made muscle memory for it. How often should you repeat? I encountered many different numbers. Reps between 3000 and 5000 times, but also someone who says between 300 and 500 times. Issue of a 0, if you ask me. Anyway, you have to repeat very often. Think about that for a bit!

During the lessons, our trainers want us to dance cleaned-up pieces at least 5 times in succession, not counting the wrong attempts. Only when they know for sure that our head knows what to do they go on. It is then up to us to train our muscle memory.

During the camp we took the path to muscle memory during various types of training. Not in numbers, because then we only would have been dealing with a few steps. When the training of practicing and consolidating was over, I was surprised we had another training: one with the emphasis on pleasure. The assignment was: dance the new piece, enjoy it to the fullest and if you have enough of it you just stop, close your eyes, switch off completely, if necessary, ly down to the side of the dance floor. At first I was confused, but then I understood. Exercising and consolidating  of course are very boring. Doing the same excercise again and again. Adding a nice feel to it, makes it easier to do. I have to give it to our trainers, they always try to make unpleasant things fun, making it all more easy to do.

If the penny dropps again next time, do not be disappointed if the competitiotn is not as succesful as you wished. Repeat that piece until you tongue hangs out, be assured that sometime in the future that piece is so stuck in your system that you never lose it again.

Happy practising!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *