Adieu

For English please scroll down

Het bericht kwam binnen tijdens onze zondagochtend training: “Cees is onverwachts overleden.”
Ik staarde naar de zin op mijn telefoonscherm en probeerde de woorden te bevatten. Sprakeloos keken we elkaar aan en een tijdje lang stonden we daar. Ongeloof, onvermogen om te accepteren. Na een poosje kwamen we weer in beweging en we wisten dat Cees gezegd zou hebben: Gewoon doortrainen, maar we konden nu even niet dansen op vrolijke muziek. We wilden naar huis.

Ik weet absoluut niet meer waar en hoe we Cees hebben leren kennen. Als beginnend danspaar deden we in 2012 voor het eerst mee aan zijn prachtige wedstrijd Tilburg Moves en hebben daar, zo lang die werd georganiseerd, ieder jaar weer aan meegedaan.

Zijn eerlijkheid en vakkundigheid maakten hem een speciaal persoon. Zijn feedback (Mag ik een opmerking maken? ) was helder, zijn advies eenvoudig en zijn steun onvoorwaardelijk. Ik had altijd het gevoel dat hij ons met kleine stapjes verder wilde helpen, het grote geheel niet uit het oog verliezend. Hij had zijn visie over ons en wist waar hij ons naar toe wilde hebben.

Twee dingen leerde ik van Cees:
Het parket is heilige grond.
Zodra je op het parket stapt, voor een wedstrijd, een training, les of workshop, sta je op heilige grond en gedraag je je daar naar. Op het parket hou je altijd je poise: je staat rechtop, nooit of te nimmer ingezakt.
Emotie studeer je niet in.
Luister naar de muziek en pas je uitdrukking aan. Maak nooit de fout om vrolijk lachend op een verdrietige tekst te dansen.

Als iemand een danshart had, dan was hij het. Alles voor de dansers. In de wervelende danswereld was hij een bescheiden man, vriendelijk, die graag een grap maakte. Gesprekken met hem waren steeds opgewekt en positief.

Het ging niet altijd goed met hem. Hij was de laatste tijd weleens ziek en als het een tijdje stil was begonnen we wat ongerust te worden. Heel vaak werd dat weggenomen door een Facebook-foto van een ontbijt met de mededeling dat hij een mooie wedstrijd ging jureren. Vrijdagochtend stond er ook weer zo’n fotootje, zijn laatste…..

Wij verliezen “de knapste kale dansleraar van Tilburg”, maar vergeten doen we hem nooit. Het was een eer om je te mogen kennen Cees, ik maak een diepe buiging voor je.

The message came during our Sunday morning training: “Cees has unexpectedly passed away.” I stared at my phone screen and tried to understand the words. Speechless we looked at each other and for a while just stood there. Disbelief, inability to accept. After a while we started moving again and we knew that Cees would have said: just keep training, but we could not dance to cheerful music. We wanted to go home.

I absolutely can’t remember where and how we have come to know Cees. As a beginning dance couple in 2012 we participated for the first time at his wonderful competition Tilburg Moves and have done so, as long as this was organized.

His honesty and competence made him a special person. His feedback (may I make a comment?) was clear, his advice simple and his support unconditionally. I always had the feeling he wanted to help us further with small steps, without loosing sight of the bigger picture. He had his vision about us and knew where he wanted us to be.

Cees taught me two things:
The parquet is holy ground.
Once you step on the parquet, for a competition, a training, lesson or workshop, you stand on holy ground and you behave accordingly . On the parquet you always keep your poise: you stand upright, never caved in.
Emotion is not a routine.
Listen to the music and customize your expression. Never make the mistake of dancing cheerfully smiling on sad lyrics. 

If somebody had a dance heart, he was the one. All efforts for the dancers. In this glamorous world he was a modest man, friendly who loved to make jokes. Conversations with Cees were always cheerful and positive.

He was not always well. Lately he sometimes was ill and if it was silent for a while we started to get a bit nervous. Very often that was taken away by a Facebook photo of a breakfast with the announcement that he was going to judge another beautiful competition. Friday morning, before he passed away, there was another picture, his last …..

We lose “the most handsome bold dance instructor of Tilburg”, but we will never forget him. It was an honor to have known you, Cees, I bow deeply for you.

2 thoughts on “Adieu

Laat een reactie achter op Gina Sepp Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *